Sanktuarium Maryjne Monte Grisa (Contovello )
455, 34151 Trieste Contovello / Kontovel
Sanktuarium Maryjne
UDOSTĘPNIJ
ZAPISZ
3
Sanktuarium Maryjne Monte Grisa (Contovello )
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
O sanktuarium:
Narodowa Świątynia Maryi, Matki i Królowej (w języku słoweńskim Marijino svetišče na Vejni) to katolickie sanktuarium maryjne na północ od miasta Triest. Wznosi się na wysokości 330 metrów na górze Grisa (po słoweńsku Vejna), skąd roztacza się spektakularny widok na miasto i zatokę.
Został zaprojektowany przez inżyniera Antonio Guacciego na podstawie szkicu biskupa Triestu i Kopera Antonio Santina: trójkątna konstrukcja nawiązuje do litery M, inicjałów Matki Boskiej. Pierwszy kamień położono 19 września 1959 r., zaś inauguracja, której dokonał sam biskup, odbyła się 22 maja 1966 r. Sanktuarium charakteryzuje się imponującą żelbetową konstrukcją, w której znajdują się dwa nałożone na siebie kościoły.
W 1945 roku biskup Triestu i Capodistrii Antonio Santin złożył przysięgę Madonnie o ocalenie miasta, zagrożonego przez rozwój wydarzeń wojennych. Po zakończeniu wojny, w 1948 roku w czasopiśmie Settimana del Clero opublikowano propozycję prałata Strazzacappy, aby stworzyć narodową świątynię poświęconą Madonnie w Trieście, przy wsparciu wszystkich diecezji Włoch.
W 1959 roku papież Jan XXIII podjął decyzję, że budowana świątynia zostanie poświęcona Maryi Matce i Królowej, na pamiątkę poświęcenia Włoch Niepokalanemu Sercu Maryi, jako symbol pokoju i jedności między wszystkimi ludźmi, w szczególności między obiema stronami granicy, która znajduje się niecałe 10 kilometrów od miejsca, w którym znajduje się sanktuarium.
Od kwietnia do września tego roku miała miejsce ta „pielgrzymka cudów”, która ze względu na frekwencję w mszach, gdy Madonna Fatimska przechodziła przez różne miasta, została określona jako „największa misja podjęta we Włoszech”; biskup Triestu otrzymało figurę pielgrzymującej Madonny 17 września 1959 r., a dwa dni później na górze Grisa wmurowano pierwszy kamień pod wielką świątynię, natomiast 20 września święta podobizna powróciła do Fatimy.
Wszyscy pragnęli, aby w nowej świątyni znajdowała się figura Matki Bożej Fatimskiej: dopilnował tego biskup Leirii João Pereira Venâncio, który zlecił temu samemu rzeźbiarzowi, który stworzył posąg dla capelinhy, wyrzeźbienie identycznej figury dla Triestu.
Prałat Santin poprowadził pielgrzymkę diecezjalną z Triestu do Rzymu dla specjalnej audiencji udzielonej przez papieża Jana XXIII w dniu 27 września 1959 r. wraz z pielgrzymami oraz burmistrzem Mario Franzilem i jego żoną Geltrude Casal, aby wesprzeć budowę świątyni maryjnej , poświęconej Madonnie Fatimskiej, za zgodą biskupa Leirii, a także opowiadać się za utworzeniem parafii dla braci karmelitów bosych w Trieście, w dzielnicy Gretta, co miało miejsce później w 1963 roku. Świątynia maryjna zaprojektowany przez architekta Antonio Guacciego został ukończony w 1965 roku.
1 maja 1992 roku świątynię odwiedził papież Jan Paweł II.
Świątynia uznawana jest za klasyczny przykład architektury brutalistycznej. W czerwcu 2007 roku zawaliło się pokrycie dachu, oderwało się 60 ton materiału.
Po prawie dziesięciu latach prac, których koszt wyniósł około cztery miliony euro i dofinansował region Friuli-Wenecja Julijska oraz Kurator Sztuk Pięknych, budynek został przywrócony do pierwotnego układu.
W latach 2016 i 2017 przeprowadzono kolejne renowacje, których koszt wyniósł pół miliona euro i który w całości pokryto ze spontanicznych ofert. Potem nastąpiły inne interwencje, w ramach których uzyskano kolejne 150 000 euro na przebudowę systemu akustycznego i zakup organów.
W czerwcu-lipcu 1966 roku na ścianie ołtarza głównego umieszczono duży brązowy Krucyfiks (1961, kat. 558) autorstwa Marcello Mascheriniego. Tynk Krucyfiksu znalazł się w scenografii dzieła Diego Fabbriego Inkwizycja wystawionego 18 stycznia 1958 roku w Teatro Nuovo w Trieście, do którego Mascherini zadbał o scenografię (we współpracy z Marino Sormanim) i kostiumy . 3 września 1967 r. dokonano ostatecznego poświęcenia ołtarza głównego w Świątyni, ozdobionego Krucyfiksem (1961) i sześcioma kandelabrami z brązu, ponownie autorstwa Mascheriniego.
Mapa:
Sanktuaria w pobliżu:
