Sanktuarium Świętego Leopolda Mandicia w Padwie
Piazzale Santa Croce, 44, 35123 Padova PD
Sanktuarium Świętego
Św.
Leopold Mandić
UDOSTĘPNIJ
ZAPISZ
3
Sanktuarium Świętego Leopolda Mandicia w Padwie
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
Źródło: Wikimedia Commons
O sanktuarium:
Kościół Przemienienia Pańskiego, obecnie bardziej znany jako Sanktuarium San Leopoldo Mandic, to zabytkowy budynek sakralny pochodzący z XVI wieku, usytuowany w dzielnicy Santa Croce w Padwie. Jego początki sięgają XVI wieku, kiedy został założony jako kościół klasztorny przez braci kapucynów, którzy do dziś sprawują nad nim opiekę. Pomimo prawie całkowitego zniszczenia podczas II wojny światowej, został później z sukcesem odbudowany. Wnętrze obiektu jest bogate w fascynujące malowidła z XVI i XVII wieku, a głównym celem pielgrzymów jest grobowiec św. Leopolda Mandica, znajdujący się w pomieszczeniu przylegającym do kościoła, niedaleko miejsca, gdzie święty udzielał spowiedzi.
Chociaż obecny budynek sakralny jest nowy, całkowicie odbudowany po zniszczeniach spowodowanych bombardowaniem alianckim z 14 maja 1944 roku, obecność zakonników w Padwie sięga ponad 500 lat. Kapucyni przybyli do miasta w 1537 roku, osiedlając się pierwotnie u bram miasta, a ostatecznie osiedlając się w 1554 roku w wsi Santa Croce. Tam zbudowali klasztor, którego pierwszy kościół z 1581 roku został zniszczony w 1811 roku, a następnie odbudowany w latach 1824-1825. Obecna struktura, autorstwa architekta Giovanniego Morassuttiego, została konsekrowana w 1950 roku.
Styl architektoniczny Kościoła Przemienienia Pańskiego jest typowy dla kościołów franciszkańskich. Sala liturgiczna, składająca się z jednej nawy z kilkoma bocznymi ołtarzami, prowadzi do obszernego prezbiterium. W jego środku, za ołtarzem wspólnotowym, wznosi się imponujący drewniany krucyfiks autorstwa Luigiego Strazzabosco (1895-1980). Na tle chóru znajdują się okazałe organy zbudowane w 1989 roku przez rzemieślnika Gastone'a Leorina, które zostały odrestaurowane i rozbudowane w 2019 roku według projektu mistrza organisty Alberto Sabatiniego, charakteryzujące się imponującą perspektywą scenograficzną i wyjątkowym brzmieniem. W ostatnim ołtarzu po lewej stronie znajduje się posąg Madonny, który przetrwał bombardowanie z czasów II wojny światowej, które zniszczyło niemal cały wcześniejszy obiekt sakralny. Dodatkowo, Kościół zdobią cenne obrazy, takie jak "Przemienienie Jezusa" autorstwa Dario Varotari (XVII w.), "Chwała św. Leopolda z Najświętszą Maryją Panną i Aniołami" G.B. Tiozzo (XVI w.) oraz "Koronacja Najświętszej Marii Panny" (XVI w.).
Relikwie I stopnia:
Ręka Św. Leopolda Mandicia
Mapa:
Sanktuaria w pobliżu:
